اين چهارشنبه ي آخر سال عجب حکايتي ست  !!
کم کم دارد به يک بحران ملي تبديل مي شود . بحراني که اگر برايش چاره جويي نشود , ما را به پرداخت هزينه هاي سنگين مادي و معنوي  وامیدارد  .

همه ساله به نام چهارشنبه سوري ، چه بسيار چشم ها که ، براي هميشه نعمت بينايي را از کف مي دهند .
به نام چهار شنبه سوري , چه قامت هاي بلندي که ، تا هميشه زمينگير مي شوند .
به نام چهارشنبه سوري , چه بسيار پاهايي که  راه رفتن را  از ياد می برند و چه بسيار دستها که تا ابد , داغ جراحات آن شب شوم را به ياد می سپارند . 
به نام چهار شنبه سوري , چه داغ ها که مهمان دلها مي شود ، تا  هفت سین سفره ی دلشان ، با سین سوانح و سوختگی کامل تر شود .

 به نام چهار شنبه سوري ، چه چهره ها که زیبایی و طراوت خود را ، فقط با چند لحظه هیجان دروغین معاوضه می کنند .
نه , نه ........  اين عاقلانه نيست , عادلانه هم نيست .
چند لحظه هيجان طلبي افسار گسيخته , و اين همه هزينه ؟
نارنجک دستي , توپچه , ديناميت , انفجار , دود , آتش و دیگر هیچ .......

  آن هم به نام چهارشنبه سوري ؟

     فلاش بک  ( flash back )

در ايران رسم بر اين بود !  ( رسم بر این بود ــ مایه ی ناخشنودی ست که ناچار به استفاده از فعل ماضی ام !) که پيش از غروب آفتاب در آخرين سه شنبه ي سال , خانواده ها بوته هاي خار و چوب را روي بام يا حياط خانه و يا  فضاي عمومي کپه مي کردند و آنگاه زن و مرد , پير و جوان از روی آتش افروخته می پریدند و  مي خواندند : زردي من از تو , سرخي تو از من .......

آنها باور داشتند ، پریدن از روی آتش ضعف و ناتوانی را از بدن دور می کند و سلامت و سرخی وشادابی می بخشد . 
اما مي بينيد سنتي که قرن ها راه پيمود و سينه به سينه ، چونان امانتي گرانبها , از نسلي به نسل ديگر انتقال يافت و به ما رسيد ، به چه روزي افتاده است !؟
مي بينيد برخی از ارزشهاي ملي به دست همین مردم،چگونه رنگ باخته و بی هویت شده است ؟!
نه ..... اين آشوبها هيچ نسبتي با چهارشنبه سوري ندارند . بهتر است نام برازنده تری برای آن بیابیم .  مثلا :  فرهنگ سوزي !!!   فرهنگ سوزي !!!   فرهنگ سوزي !!!  

توضيح 1 : در سال 1385 روي هم رفته 1662 نفر در آشوب هاي افسار گسيخته ي چهارشنبه ي آخر سال ( در سراسر کشور ) دچار سوختگي شدند .
شصت درصد آنان دانش آموز بودند . فرهنگيان کلاه خود را بالاتر بگذارند !!

توضيح 2 : آمار 1386 اگر بيشتر نباشد , کمتر نيست .

       چشمتان

           به بهار

              و نوروز ۱۳۸۷

                  روشن .

                                      سا ل نو  مبارک              

     برگی از اندیشه  ( ۵ )

        صدای پای شگفتی !

 صبح امروز خبرگزاري نسيم پيام مهمي رابه سراسرجهان مخابره کرد .

قسمتي از متن پيام که گفته مي شود با دستخط بهار نوشته شده ، به اين شرح است :

"به نام باغبان هستي وهستي بخش باغستانهاي آفرينش"

بهار فصل تامل در آفرينش خداوند است .
پس بر روي زمين سير کنيد و مخلوقات خداوند را با ديده ي بصيرت بنگريد .
نگاه کنيد به لاله که چگونه روز و شب ، حديث عشاق واله را در گوش باد نجوا مي کند .
به اقاقيا نظر کنيد و ببينيد که خداوند چگونه عطري دلاويز را خوشه کرده و از درخت آويخته است .
آيا به نرگس نگاه نمي کنيد که چگونه آفريده شده است ؟
اگر تمامي مردم دست به دست هم بدهند ، تا آيه اي مثل نرگس بياورند ، هرگز نمي توانند .
و تازه ، اين نرگس با همه ي زيبايي خيره کننده اش ، در برابر يک جفت چشم شيوا ، چه حرفي براي گفتن دارد ؟

اينک از شراب رايحه ي نارنج مست

شويد و خدا را سپاس گوييد که چنين

مستي مشروعي را درآفرينش رقم

زده است ......"

 اين پيام مرتبا بر روي فرکانس فطرت و امواج عشق و عرفان و حيرت منتشر مي شود .
به گزارش خبرگزاري  نسيم ، ستاد باز سازي دل هاي خزان زده و انجمن ترميم قلب هاي شکسته ،مشترکا حمايت و پشتيباني خود را از اين پيام اعلام کرده اند .

در اين گزارش ، به نقل از بهار تاکيد شده است :هرگونه اشکال دردريافت اين پيام ، به نقص گيرنده هاي شما مربوط ميشود . تا فرصت باقي ست ، آن را اصلاح کنيد .

                   یاد داشت های گم شده

    پس کجاست ؟
    چند بار
    خرت و پرت هاي کيف باد کرده را
                          زير و رو کنم  :
   پوشه ي مدارک اداري وگزارش اضافه کار و کسرکار
    کارت هاي اعتبار
 
    کارت هاي دعوت عروسي و عزا
    قبض هاي آب و برق و غيره و کذا

    برگه ي حقوق و بيمه و جريمه و مساعده
    رونوشت بخشنامه هاي طبق قاعده

    نامه هاي رسمي و تعارفي
    نامه هاي مستقيم و محرمانه ي معرفي

    برگه ي رسيد قسط هاي وام 
    قسط هاي تا هميشه ناتمام .....

    پس کجاست ؟
    چند بار 
    جيب هاي پاره پوره را
                           پشت و رو کنم :

    چند تا بليت تا شده 
    چند اسکناس کهنه و مچاله
                       چند سکه ي سياه
    صورت خريد خوار و بار
    صورت خريد جنس هاي خانگي .....

    پس کجاست ؟
    ياد داشت هاي درد جاودانگي * ؟

* اشاره به کتابي است از " اونا مونو " فيلسوف ، شاعر و نويسنده اسپانيايي  که بهاء الدين خرمشاهي  به همين نام ترجمه کرده است .

       برگی از اندیشه (۳)

 هشتم اسفند ، سالروز خاموشی استاد موسیقی و آواز ایران

استاد غلامحسین بنان در سال ۱۲۹۰شمسی در خانواده ای هنرمند دیده به جهان گشود . تحت تعلیم پدر ، با رموز موسیقی آشنا شد و استعدادش در موسیقی ، از سنین جوانی آشکار گشت .

بنان در سال ۱۳۲۱ شمسی خوانندگی در رادیو ایران را آغاز کرد و پس  از تاسیس انجمن موسیقی ملی ، در سال ۱۳۲۳شمسی در این انجمن به تدریس و تعلیم هنرجویان مشغول شد .

استاد غلامحسین بنان نه تنها در موسیقی و آواز سنتی و کلاسیک ایران استاد بود ، بلکه بر نغمات جدید و موسیقی مدرن ایران نیز تسلط کامل داشت . 

حاصل همکاری بنان با رادیو ایران بیش از ۴۵۰ (چهارصدوپنجاه )ترانه  است که مانند سایر آثار ارزنده و گرانبهای او ، در عرصه ی موسیقی ایران به یادگار مانده است . او در سال ۱۳۳۶ بر اثر سانحه ی رانندگی ، بینایی چشم راست خود را از دست داد و چهار سال بعد ، به عنوان اعتراض به هرج و مرج در بازار موسیقی ایران ، از خوانندگی کناره گرفت .

استاد بنان که در سالهای پایانی عمر خود ، به بیماری گوارشی دچار شده بود ، سرانجام در هشتم اسفند ۱۳۶۴ ( در ۷۴ سالگی ) بدرود حیات گفت .

مزار سرد استاد ، اینک در امامزاده طاهر شهر کرج ، چشم انتظار دوستداران صاحب " آن صدای نرم و مخملی" است . صدایی توانمند و چند وجهی که گاهی با لطافتی حیرت انگیز  از " الهه ی ناز " می گفت و گاهی با شور حماسی کم نظیر ، ندای  " ای ایران ای مرز پر گهر "  سر می داد .

                               یادش گرامی و نامش بلند

      لطفا نظرات خود را در ذیل تابلوی " برگی از اندیشه (۲)" مرقوم بفرمایید .    متشکرم

       اربعین سرور فداکاران و سالار شهیدان کربلا ، حضرت ابا عبدالله الحسین(ع)

      بر سوگواران تسلیت باد .

        برگی از اندیشه  (۲)