چهارشنبه 22 مهر1388
شکیلا
یک اتفاق مبارک
مجموعه شعر " شکیلا " سروده ی زنده نام " کیانوش حیدریه " به همت برادر ارجمندش به بازار کتاب آمد . این مجموعه ، ۱۷۵ سروده از انواع شعر فارسی ، از جمله غزل ، شعر نو ، مثنوی و دوبیتی های شاعر را در بر دارد .
علاوه بر وزانت و فخامت اشعار شاعر ، آنچه به این کتاب اعتباری مضاعف بخشــــــیده ، مقدمه ی اســتاد " مشفق کاشانی " است . مشفق کاشانی در بخشی از دیباچه 
کتاب چنین می نویسد :
" رویهمرفته زنده یاد کیانوش حیدریه را می توان در این آشفته بازار ادبیات ، از چهره های موفق و درخشان شعر امروز به شمار آورد . طبع وقّاد و ذهن و زبان شورانگیز و ضمیر روشن و خلاق او در جای جای آثارش موج می زند .... زنده یاد کیانوش حیدریه از انواع شعر فارسی به قالب غزل بیشتر توجه دارد و سبک و سیاق او در این راستا ، غزل های دلنشینی است نزدیک به سبک عراقی و گه گاه آمیزه ای از سبک عراقی ـ هندی یا اصفهانی ، و نیز سایر قالب های رایج از انواع رباعی ، دوبیتی ، ترانه های محلی و غیره : که ذوق های مختلف را به وجد می آورد ."
مجموعه شعر " شکیلا " (۱) را انتشارات پل با همکاری نشر خلاق ، در شمارگان هزار نسخه به چاپ رسانده است .
با نگاهی گذرا به کتاب ، به نکته ای تعجب برانگیز بر می خوریم : از اشعار و ترانه های محلی شاعر ، در کتاب شکیلا خبری نیست !
دوستداران کیانوش می دانند که او عشقی وافر به گویش سنگسری (۲) داشت . اشعار زیبا و روح بخش او به گویش سترگ و کهن سنگسری ، هنوز هم زمزمه ی فرهنگ دوستان این خطه است .
خوشبختانه پرس و جــــوی بیشتر در این مورد ، امید های تازه ای را در دلمان زنده می کند ، چون شنیده های موثق حاکی است ، مجموعه شعر دیگری از زنده نام کیانوش حیــــدریه که اشعار و ترانه های محلی سنگسری او را در بر دارد ،به زودی روی پیشخوان کتابفروشی ها قرار خواهد گرفت .
****
از کتاب شکیلا ، شعر " سنگسری " را گلچین کرده ام .
کیانوش به مدد قریحه ی سرشارش ، با بیانی مالامال ازحسرت و افسوس ، گذشته و حال ایل سنگسر را چنین به تصویر می کشد :
سنگـسری کیست ؟ هنرمند عشق قبله ی او چیست ؟ دماوند عشق
کوچ نشــــــــــینی که قرارش نبود ماندن و مــــــرداب شعارش نبود
سنگـــــــسری تاب حقارت نداشت آینه ای بود ، نهـــــــــایت نداشت
خاطـــــــره ها ماند از آن سال ها قصه بسی مانده و تمـــــــثال ها
نیست خبر هیچ از آن شور و شر آه چه آمد به سر سنگــــــــــسر؟
***
شرح کوتاهی از زندگانی کوتاه کیانوش :
زنده نام کیانوش حیدریه در سال ۱۳۴۷ در سنگسر ( مهدیشهر ) دیده به جهان گشود . آموزش های ابتدایی تا دبیرستان را در این شهر پشت سر نهاد و سپس به تبریز رفت و در رشته علوم تغذیه دانشگاه پزشکی تبریز به ادامه تحصیل پرداخت . او شاعری توانا ، نویسنده ای وطن دوست ، منتقدی دلسوز و عنصری فعال در عرصه های فرهنگی و اجتماعی بود و از آن هنگام که قلم به دست گرفت ، تا آن هنگام که آن میمان ناخوانده ( سرطان خون ) در وجود نازکش لانه کرد ، لحظه ای از تلاش باز نایستاد .
این شاعر درد آشنا در بیست و هشتم تیر ماه ۱۳۸۵ در میان بهت و ناباوری دوستدارانش ، پس از ۳۸ سال زندگی پر تلاش ، راهی به جزایر مرگ گشود و در جوار امام زاده قاسم سنگسر آرام گرفت .
یاد و نامش زنده و پاینده .
****
(۱) - شکیلا در گویش سنگسری به معنی " زن زیبا روی " است .
(۲) ـ گویش سنگسری یکی ازپنج گویش مهم جزیره لهجه ها است.دکتر منوچهر ستوده
محدوده ی جغرافیایی دو شهرستان مهدیشهر و سمنان را جزیره ی لهجه ها نامیده است .
(چهار گویش دیگر عبارتند از سمنانی ، سرخه ای ، شهمیرزادی و لاسجردی )
ناصر طاهرکرد - ۲۲ مهر ۸۸
جمعه 17 مهر1388
شبی به یاد ماندنی
اولين شب کنسرت موسيقي گروه " آواي کهن " به خوانندگي حسين پوراسکندريان ، ديشب در تالار سينما فجر مهدیشهر طنين افکند و مشتاقان اين هنر را به وجد آورد . لاجوردي پوشان گروه ، در فضايي کاملا آشنا به اجراي برنامه پرداختند . فضايي که هر گوشه اش ، تماشاگر سنگسري را به ياد پيشينه ي ديرين فرهنگي و هنري اش مي انداخت . در پس زمينه ي صحنه ، سه تابلوی عمودي به چشم مي خورد که هريک ، نمادي از هنر زنان سنگسري را در خود داشت :
ساخته مکنه (sakhte- makene) یا " مقنعه ی سنتی زنان سنگسری" ، سگيرا (sagira) یا " چادر سنتی زنان سنگسری " و گليم .
یک ردیف گلدان آبی شمعداني نیز بر لبه ي صحنه ، روي گليم هاي رنگارنگ چيده شده بود ،که فضايي کاملا سنتي و در عين حال نوستالژيک را در برابر چشمان تماشاگر شيدا به نمایش می گذاشت .
آنچه در پی می آید ، گزارشی است از کنسرت دیشب .
************
کنسرت مفلسان عشق
بخش اول برنامه ، با تنظيم و آهنگ سازي محمود سلطانيان ، با پيش درآمد شور آغاز مي شود .
تصنيفي با نام حکايت دل و سپس ساز و آواز در درآمد شور و گوشه هاي سلمک و قرچه ( همراهي تحرير و آواز ) گروه را به سمت اجراي تصنيف زيبا و خوش ساخت " 
مفلسان عشق " ( با شعر حضرت حافظ ) هدايت مي کند . ساز و آواز در حالي ادامه مي يابد که جمعيت مشتاق ، از اجراي هنرمندانه ي کنسرت به وجد آمده است .
بخش دوم کنسرت با قطعه ضربي رضوي ، اثر استاد فرامرز پايور آغاز مي شود و با آواز رضوي ادامه مي يابد .
اين بخش با " بم تار " اسماعيل رضايي ، " کمانچه " عباس مستخدمين حسيني و " سنتور " محمود سلطانيان به همراه آواز پراحساس حسین پوراسکندريان گوش نوازتر به نظر مي رسد . ضمن اينکه نقش پر رنگ " ني " و چيرگي مجيد آقاجاني در نواختن آن ، نقشي انکار ناشدني است . البته " تنبک " ميثم سلوکي و " دف " امير کوچ پي ده ( که رو در روي هم قرار گرفته اند ) حضور موثر سازهاي کوبه اي را ياد آور مي شود . اين دو نفر، نقش اساسي خود را در تمام گروه نوازي ها ، به خوبي و با تسلط ايفا مي کنند .
قسمت بعدي کنسرت ، با مقدمه ي حسيني آغاز شده و به قطعه ي ضربي حسيني پيوند مي خورد . اين بخش با سنتور نوازی هنرمندانه ي محمود سلطانيان آغاز مي شود .
نواي سنتور سرپرست گروه که به علت غفلت صدابردار ، در همنوازي ها به سختي شنيده مي شد ، اين بار به دليل يکه تازي سلطانيان ، به خوبي به گوش مي رسد . سلطانيان که تنظيم و ساخت قطعات اين کنسرت را نيز بر عهده دارد ، مهارت و چيره دستي خود در نواختن سنتور را به رخ همگان مي کشد و تحسين حاضران را بر مي انگيزد .
اين بخش ، با همخواني مژگان سيه ، بر گرفته از گوشه ي دوبيتي و الهام از رديف موسيقي ملي به انتها مي رسد تا يک بار ديگر صداي تشويق جمعيت ، تالار را به لرزه در آورد .
در کارگه کوزه گري رفتم دوش .......
حالا نوبت حسين پوراسکندريان است که صداي زيباي خود را در فضاي تالار رها کند .
تصنيف"سروش کوزه " تورا به عالمي ديگر مي برد ، و نوعي حس همذات پنداري با خاک کوزه گري را در وجودت زنده مي کند . دير يا زود خاک گل کوزه گران خواهي شد ....
و دست آخر ، واپسین بخش برنامه ، رنگ زيباي " ديده و دل " است که با شعر بابا طاهر عريان اجرا مي شود.
........ اگر دستم رسد خونت بريزم اي دل اي دل اي د
ل ......
اتمام کنسرت با تشويق ممتد و طولاني تماشاگران همراه مي شود . گروه براي چند دقيقه به احترام جمعيت مي ايستد و به احساسات حاضران پاسخ مي گويد . اما اين پايان ماجرا نيست . کافي است مجري برنامه نويد اجراي ، يک قطعه ي محلي سنگسري را نيز بدهد ، تا بار ديگر جمعيت از جا کنده شود .
پوراسکندريان که با تشويق هاي حضار نيروي تازه اي گرفته است ، ترانه اي سنگسري را پيشکش مي کند :
ايي ک سنگسري اني سر زنده دري
ayi ke sangesari ani sar zende dari
من يک سنگسري ام هنوز هستم ، سرزنده و بانشاط.....
.... و به اين ترتيب شبي به ياد ماندني و خاطره انگيز رقم مي خورد .
***************
در مجموع ، ضعف صدابرداري در برخي از بخشها ، و نا آشنايي مجري جوان برنامه با اقتضائات اجراي يک کنسرت ( علیرغم ذوق سرشارش ) ، از کاستي هاي اين برنامه بود ، که مي توان آن را ناديده گرفت و از کنارش به آسانی گذشت .
اين امر چيزي از ارزش هاي گروه کم نمي کند .
آیا باز هم کنسرت دیگری از این گروه را به تماشا خواهیم نشست ؟
ناصر طاهرکرد - ۱۷ مهر
توضیح : سراینده ترانه " ايي ک سنگسري " زنده نام کیانوش حیدریه است . این نکته را دوست همبلاگم " چالژ " تذکر داد . من نیز از باب وظیفه درج کردم .
چهارشنبه 15 مهر1388
آوای کهن در مهدیشهر
مفلسان عشق در دستگاه شور
گروه موسیقی آوای کهن به سرپرستی محمود سلطانیان،قرار است پنج شنبه وجمعه این هفته (۱۶ و ۱۷ مهر ) در سالن سینما فجر مهدیشهر کنسرت بدهد . 
گروه ، با آواز حسین پوراسکندریان ، مفلسان عشق را در دستگاه شور خواهد نواخت . حسین پوراسکندریان که این روزها نخستین آلبوم خود(got-ke-mal) " گوتکمـــال " را به بازار فرستاده است ، در این کنسرت نیز گوشه هایی از ذوق هنری خود را به علاقمندان آثارش نشان می دهد . این هنرمند خوش آوای مهدیشهری که تحصیلات پزشکی خود در دانشگاه سن پیترزبورگ را ناتمام گذاشته ، نشان می دهد که در عرصه ی هنر ، شکیباست و به این 
سادگی ها از میدان خارج نمی شود . حتی بعید نیست به سن پیترزبورگ برگردد و چند ترم باقی مانده را هم بگذراند و سپس با عنوان برازنده ی " دکتر حسین پوراسکندریان " به امور هنری مورد علاقه اش ادامه دهد . امیدواریم اینطور باشد .
برای حسین پوراسکندریان و هنرمندان گروه " آوای کهن " ، توفیق و سربلندی هرچه بیشتر را آرزو می کنیم .
تا یادمان نرفته ، این را هم بگوییم که درهای سالن " سینما فجر " از ساعت ۱۸ تا ۲۰ به روی علاقمندان باز است .
منبع : سایت مهدیشهر نیوز
شنبه 14 اردیبهشت1387
در تکریم بردباری
دریا و من
دریا و من چقدر شبیهیم
گرچه باز،من سخت بی قرارم واو بی قرار نیست
با اوچه خوب می شود از درد خویش گفت
دریا که از اهالی این روزگار نیست
امشب ولی هوای جنون موج می زند
دریا سرش به هیچ سری سازگار نیست
ای کاش از تو هیچ نمی گفتمش
ببین !
دریا هم اینچنین که منم ، بردبار نیست
چهاردهم اردیبهشت ۱۳۸۷
شنبه 11 اسفند1386
يادداشت هاي گم شده
شعری از زنده ياد " قيصر امين پور "
یاد داشت های گم شده
پس کجاست ؟
چند بار 
خرت و پرت هاي کيف باد کرده را
زير و رو کنم :
پوشه ي مدارک اداري وگزارش اضافه کار و کسرکار
کارت هاي اعتبار
کارت هاي دعوت عروسي و عزا
قبض هاي آب و برق و غيره و کذا
برگه ي حقوق و بيمه و جريمه و مساعده
رونوشت بخشنامه هاي طبق قاعده
نامه هاي رسمي و تعارفي
نامه هاي مستقيم و محرمانه ي معرفي
برگه ي رسيد قسط هاي وام
قسط هاي تا هميشه ناتمام .....
پس کجاست ؟
چند بار
جيب هاي پاره پوره را
پشت و رو کنم :
چند تا بليت تا شده
چند اسکناس کهنه و مچاله
چند سکه ي سياه
صورت خريد خوار و بار
صورت خريد جنس هاي خانگي .....
پس کجاست ؟
ياد داشت هاي درد جاودانگي * ؟
* اشاره به کتابي است از " اونا مونو " فيلسوف ، شاعر و نويسنده اسپانيايي که بهاء الدين خرمشاهي به همين نام ترجمه کرده است .
برگی از اندیشه (۳)
شنبه 29 دی1386
غروب دلگیر عاشورا
بی سوار " از افسانه شعبان نژاد "
صبح : 
او شیهه می کشید و غمی انبوه
آن سوی دشت خیس نگاهش بود
تصویر چند خیمه و یک لشکر
در چشمهای پاک و سیاهش بود
ظهر :
او با سوار تشنه جلو می تاخت
نهری زلال و صاف , جلوتر بود
می رفت با شتاب , ولی هر سو
دیوار تیر و دشنه و خنجر بود
غروب :
او بی سوار و ساکت و آشفته
یک مشک پاره پاره , کنارش بود
زخمی و سر به زیر و پر از اندوه
در جستجوی دست سوارش بود
سه شنبه 11 دی1386
شرمنده ام قربان !
سوال
شعری از عبدالرضا فرید زاده - شاعری از بروجرد
شرمنده ام قربان کمی باران ندارید
در خود پلاسیدم شما گلدان ندارید ؟
اینقدر بد اخمید! پس لبخندتان کو
جز این نگاه سرد، یخبندان ندارید ؟
قربان چرا وقتی که می بینید ما را
در ذهنتان تصویری از انسان ندارید ؟
گیرم که ما زشتیم ، این آغازمان نیست
باشد ، شما زیبا ! ولی پایان ندارید ؟
آه این تکبر...این تکبر شرک محض است
در خود مگر ، یا نوح ، یا توفان ندارید ؟
البته می بخشید ، اما مطمئنید
مخلوط با ایمانتان شیطان ندارید ؟!
یکشنبه 25 آذر1386
روزها می آیند و می روند
روزها می آیند و می روند
برای هیچکس نمی ایستند
نه برای من
نه برای تو
از ماندن خبری نیست
روزها می آیند و میروند
تو هم برو !
نمان ! نمان !
درست مثل روزها ، رو به فردا .....
فردا..................... 
روزها روزها می آیند و میروند..............
چهارشنبه 9 آبان1386
زندگی را باید از سر سطر نوشت !
شعري از زنده ياد دكتر قيصر امين پور
صبح خورشيد آمد
دفتر مشق شبم را خط زد
پاك كن بيهوده است .
اگر اين خطها را پاك كنم
جاي آن معلوم است
اي كه خط خوردگي دفتر مشقم از توست !
تو بگو !
من كجا حق دارم
مشقهايم را
روي كاغذهاي باطله با خود ببرم ؟
مي روم
دفتر پاكنويسي بخرم
زندگي را بايد
از سر سطر نوشت !
چهارشنبه 2 آبان1386
اندوه پرست
شعری از زنده یاد فروغ فرخزاد 
كاش چون پاييز بودم...كاش چون پاييز بودم
كاش چون پاييز خاموش و ملال انگيز بودم
برگهاي آرزوهايم يكايك زرد ميشد
آفتاب ديدگانم سرد ميشد
آسمان سينه ام پر درد ميشد
ناگهان طوفان اندوهي بجانم چنگ ميزد
اشكهايم همچو باران
دامنم را رنگ ميزد
وه... چه زيبا بود اگر پاييز بودم
وحشي و پر شور و رنگ آميز بودم
شاعري در چشم من ميخواند...شعري آسماني
در كنار قلب عاشق شعله ميزد
در شرار آتش دردي نهاني
نغمه ي من...
همچو آواي نسيم پر شكسته
عطر غم مي ريخت بر دلهاي خسته
پيش رويم :
چهره ي تلخ زمستان جواني
پشت سر :
آشوب تابستان عشقي ناگهاني
سينه ام منزلگه اندوه و درد وبدگماني
كاش چون پاييز بودم...كاش چون پاييز بودم
شنبه 28 مهر1386
ما کودکان غربت کشيده ي توايم
قطره هاي باران
بوسه بر خاک مي زدند
و زمزمه مي کردند
مادر ! ما کودکان غربت کشيده ي توايم
که از آسمان به آغوش تو بازگشته ايم
شعري از رابيند رانات تاگور
شنبه 7 مهر1386
اندر عوالم نويسندگان
نويسنده معروفي نوشته : نمي دانم از کجا شروع کنم ؟ بهتر است از کشورم شروع کنم .
نه ، بهتر است اول از شهرم شروع کنم .
نه ، شايد بهتر باشد اول از محله ام آغاز کنم .
اوه نه نه ، خوب است ابتدا از خانه ام شروع کنم .
اين هم خوب نيست .
اصلا مي داني ، فهميدم ، اول از خودم شروع مي کنم !
********************
از نويسنده اي پرسيدند :
اولين کتابي که نوشتي چه نام داشت ؟
او گفت : اولين کتاب من هرگز به چاپ نرسيد . چون کار چندان جالبي نبود . به همين دليل آن را به ناشر ندادم . اما از نوشتن آن کتاب ياد گرفتم که چطور يک کتاب را تمام کنم !
********************
ارنست همينگوي برنده ي جايزه ادبي نوبل ، براي جاودان ماندن و جاودان بودن اهميت زيادي قائل بود .
براي او بسيار مهم بود که به عنوان يک افسانه در اذهان بماند ، چون ظاهرا افسانه ها زمان ناپذيرند و سينه به سينه تداوم مي يابند .
برخلاف همينگوي ، آنتون چخوف هيچگاه نمي خواست يک افسانه باشد . اما اگر شد ، شايد پاداشي بود بر رنجهاي او و خدمات بي شائبه اش به جهان ادبيات .
شنبه 7 مهر1386
سجاده سعدي و چرکنويس هاي حافظ
و يا يک بار چرکنويس هاي حافظ را مي ديدم ، تا ببينم چقدر خط خوردگي دارد ؟
و تو مي گفتي : من هم خيلي دلم مي خواهد به عنوان هديه ، عينکي براي کودکي رودکي ببرم !
مي گفت : تو فکر مي کني عطار هم داروي مشابه به مشتريانش ميداد ؟
و يا نسخه هاي ابو علي سينا هم بدخط بوده است ؟!
و تو مي گفتي : چقدر دلم براي بتهوون مي سوزد که در آن دنيا نمي تواند بليت ارکستر آهنگهاي آسماني را گير بياورد !
فکر ميکني هنوز هم گوشهايش سنگين است ؟ واز شنيدن سمفوني شماره پنج بال فرشتگان محروم است ؟
و او مي گفت : و تو مي گفتي : ....... همين طور تا صبح .
وام گرفته شده ازدکتر قیصر امین پور
دوشنبه 2 مهر1386
در اوج آسمان
هميشه،يکي هست که با مهرباني،
پنجره هاي دلت را باز کند
يکي هست که با او درد دل کني
يکي هست که با محبت بينهايت ، به حرفهايت گوش بدهد
يکي هست که مي تواني ساعتها با او همصحبت شوي و تمام اسرار دلت را بي پرده به او بگويي
او رازدار و مهربان است
آنقدر مهربان ، که هيچگاه از حرفهايت خسته نمي شود
آنقدر لطيف ، که وجودت از درد دل کردن با او آرام مي گيرد
سبک مي شوي
او اينجاست همين جا ... کنار تو
روي گلبرگ گل ، درکوه و دشت و صحرا
او اينجاست
کنار ابرها ، در اوج آسمانها
او را صدا بزن ....... صدا بزن
یکشنبه 1 مهر1386
بیرحمانه خوب باشیم !!!
چرا مردم نمي توانند بيرحمانه خوب باشند ؟
چرا قسمت بعضي اين است که قسمتي نداشته باشند ؟
تقصير شماست ، شما معلم ها بايد به بچه ها ، چهار عمل اصلي را خوب ياد بدهيد ، تا فقط جمع کردن را ياد نگيرند ، تا تقسيم کردن را فراموش نکنند .
اين وظيفه ي معلمان جامعه است .
همه ي معلم ها ، از بزرگ تا کوچک ، بايد شاگردان تنبل را جريمه کنند .
برگرفته از مقاله ي قيصر امين پور ، در سوگ سلمان هراتي
یکشنبه 1 مهر1386
ساحل
زندگاني عبور از درياست
که آنجا
در يک کشتي تنگ با هم برخورد مي کنيم
در مرگ به ساحل مي رسيم
و به جهان هاي متفاوت خود مي رويم .
رابيندرانات تاگور
یکشنبه 4 شهریور1386
به بهانه روز جوان
ديدم نوشته اند به ديوار اين رباط
با خط دلپذير که اين نيز بگذرد
گفتم هزار حيف که با صد هزار درد
اين چند روز عمر به ناچيز بگذرد
دي آمد و گذشت ، بهار آيد و رود
صدها بهار ديگر و پاييز بگذرد
اي پير سالخورده مبر رشک بر جوان
کاين چند روزه نوبت او نيز بگذرد
ما را اگر سلامت نفس آرزوست
بايد تمام عمر به پرهيز بگذرد
دوشنبه 15 مرداد1386
مبحث عشق
بايد از من به گل پيام رساند
که فلاني تو را سلام رساند
بايد امروز ، چون نسيم بهار
باغها را به فيض عام رساند
بايد آگاه شد ز مبحث عشق
بايد احساس را به کام رساند
بايد از راه دور ، با زحمت
دست خود را به دست جام رساند
بايد از ارتفاع پله گذشت
خويشتن را به پشت بام رساند
